10. BUGÜN 20 YAŞINDA OLSAYDIM…

Bugünün teknolojisi, yapay zekâsı ve değişen dünyasıyla sigortacılığa yeniden başlasaydım, kariyerimi aynı şekilde kurmazdım.

30 yılı aşkın süredir bu mesleğin içindeyim. Bugün 20 yaşında olsaydım, önümde geçmişte sahip olmadığım öğrenme imkânları olurdu. Dünyadaki gelişmeleri izleyebilir, yapay zekâdan yararlanabilir ve farklı uzmanlarla daha kolay bağ kurabilirdim.

Asıl sorum şu olurdu:

“Bu imkânları, nasıl bir sigortacı olmak istediğimle nasıl birleştiririm?”

Çünkü dünya değişti. Sigortacılık değişti. Müşterinin beklentileri değişti. Bilgiye ulaşmanın, iş yapmanın ve meslek öğrenmenin yolları da farklılaştı.

Bütün bu değişimin içinde beni farklı kılacak şeyin yalnızca daha fazla poliçe düzenlemek olmayacağını bilirdim.

İlk yatırımımı kendime yapardım

Bugün yeniden başlasaydım ilk hedefim büyük bir ofis, yüksek üretim veya gösterişli bir unvan olmazdı.

Önce kendime yatırım yapardım.

Mesleğin teknik tarafını öğrenirken ekonomiyi, teknolojiyi, insan davranışlarını ve değişen riskleri de anlamaya çalışırdım.

İngilizceyi ertelemezdim. Dünyadaki yeni sigorta modellerini, teknolojileri ve gelişmeleri kaynağından takip edebilmenin mesleki bakışımı genişleteceğini bilirdim.

Benden daha deneyimli insanları dinlerdim. Ama kimsenin başarı hikâyesini olduğu gibi kopyalamazdım.

Başkalarının tecrübesinden öğrenir, kendi mesleki kimliğimi oluştururdum.

Yapay zekâyı benden daha çok çalıştırırdım

Bugün 20 yaşında olsaydım yapay zekâyı yalnızca soru sormak için kullanmazdım.

Araştırmalarımda, raporlamada, müşteri ihtiyaçlarını anlamada ve iş süreçlerini geliştirmede ondan yararlanırdım. Müşteri bilgilerini kullanırken gizliliği gözetirdim.

Tekrarlanan işleri otomasyona bırakır, kazandığım zamanı daha fazla öğrenmeye ve müşteriyi anlamaya ayırırdım.

Ama mesleki muhakememi hiçbir teknolojiye tamamen teslim etmezdim.

Yapay zekâ verileri analiz edebilir, alternatifler sunabilir, işlemleri hızlandırabilir. Ancak verilen bilginin doğruluğunu kontrol etmek, müşteriye uygunluğunu değerlendirmek ve yapılan işin sorumluluğunu taşımak sigortacının görevidir.

Yapay zekâyı benden daha çok çalıştırırdım. Ama sigortacılığı ona bırakmazdım.

Bugünün değil, yarının risklerine de hazırlanırdım

Bugün sigortacılığa başlasaydım yalnızca mevcut ürünleri öğrenmekle yetinmezdim.

Siber riskleri, iklim değişikliğinin etkilerini, elektrikli araçları, yeni iş modellerini ve dijital dünyanın oluşturduğu sorumlulukları yakından takip ederdim.

Çünkü geleceğin sigortacılığı, yalnızca bugün sattığımız ürünlerden ibaret olmayacak. Yeni yaşam biçimleri yeni ihtiyaçlar, yeni teknolojiler yeni riskler oluşturacak.

Önce mesleğin bütününü tanır, ardından gelecekte değer yaratabileceğime inandığım bir veya birkaç alanda uzmanlaşırdım.

Yeni riskleri öğrenmek kadar, bu risklerin müşterinin hayatında ne anlama geldiğini açıklayabilmeye de önem verirdim.

Kendi adımın neyin karşılığı olacağına erken karar verirdim

Bugün sosyal medyada görünür olmak geçmişe göre çok daha kolay. Ama görünür olmakla mesleki değer oluşturmak aynı şey değil.

Bilgimi paylaşır, mesleki görüşlerimi ortaya koyar, dijital dünyada kendime yer açardım.

Ancak kişisel markamı yalnızca takipçi sayısıyla veya paylaşımlarımın gördüğü ilgiyle ölçmezdim. İnsanların hangi konuda bana güvendiğini ve adımın hangi mesleki değerlerle anıldığını önemserdim.

İster bir sigorta şirketinde çalışayım ister kendi acentemi yöneteyim, ismimin iki cümleyle anılmasını isterdim:

“Bu işi biliyor.”
“Buna güvenebilirim.”

Çünkü mesleki itibar, paylaşımlarınız kadar verdiğiniz sözleri nasıl tuttuğunuzla da şekillenir.

Son söz

Bugün bana:

“Her şeye yeniden başlayabilsen yine sigortacılığı seçer miydin?”

diye sorsalar, cevabım yine evet olurdu.

Ama 20 yaşındaki kendime üç şeyi çok daha erken söylerdim:

İlk sermayen paran olmasın. Bilgin olsun.
İlk yatırımın ofisin olmasın. Kendin ol.
İlk hedefin üretim olmasın. İtibarın olsun.

Çünkü üretim artabilir, kazanç değişebilir, teknoloji gelişebilir. Ama yıllar boyunca oluşturduğunuz mesleki kimliğin gerçek değerini insanların size duyduğu güven belirler.

Ve 30 yılı aşkın meslek hayatımın sonunda hâlâ inandığım bir şey varsa, o da şudur:

Sigortacılıkta güven, zor kazanılır, kolay kaybedilir. Hiçbir teknoloji onu sizin yerinize kazanamaz.

Hülya Şahin
30+ yıllık sigortacılık tecrübesinden genç sigortacılara notlar